Structurele uitbraak van zilver

De stijging van zilver tot boven 58 dollar per ounce begin december is veel meer dan een reactie op kortetermijnvolatiliteit. Het metaal is naar historische hoogtepunten geklommen en heeft niveaus bereikt die zelfs tijdens eerdere bullmarkten onaangeroerd bleven, en de drijvende krachten achter deze beweging wijzen op een diepere structurele verschuiving. Krimpende voorraden, krapper wordende fysieke toeleveringsketens en een golf van investeringsvraag duwen zilver in een nieuw prijsregime - een waarvan verschillende veteranen in de industrie zeggen dat het nog maar net begonnen is.

De turbulentie van het weekend na een 10 uur durende uitval van de CME Group bood een dramatische achtergrond, maar veel analisten beweren dat de uitval eerder een afleiding was dan een katalysator. Clem Chambers, CEO van Online Blockchain PLC, noemde de storing "ruis" en benadrukte dat het echte verhaal de toenemende druk op de fysieke markt is. De voorraden op de beurs in Shanghai zijn gedaald tot bijna het laagste niveau in decennia, terwijl China een ongebruikelijk grote zending van 660 ton zilver naar Londen heeft geëxporteerd om te voldoen aan een piek in leveringsaanvragen. De leveringsinteresse op COMEX december is ook verhoogd, met een aanzienlijk deel van de openstaande interesse voor fysieke settlement. Chambers waarschuwt dat zelfs een fractie van deze claims die omgezet worden naar fysieke levering de markt onder druk kunnen zetten: "Zilver heeft geen grote buffers. Het wordt snel krap."

Particuliere beleggers, geen soevereine kopers, zijn in opkomst als een krachtige kracht. ETF's die zilver als onderpand hebben, hebben de uitstroom van vorig jaar omgebogen en registreren weer een netto-instroom. Gegevens van Bloomberg geven aan dat de wereldwijde ETF-beleggingen teruggaan naar de hoogtepunten van de vorige decennia, terwijl de verkoop van munten en baren bij de grote munthuizen is gestegen en edelmetaalhandelaren in heel Azië vertragingen van meerdere weken in de levering melden. Ondertussen is het aanbod van mijnen minimaal gegroeid, sommige exploitanten laten een daling zien ten opzichte van vorig jaar, en de recyclingvolumes blijven stagneren ondanks de hogere prijzen. Het resultaat is een krapper wordende fysieke omgeving die de kans op toekomstige prijsschokken verhoogt als de vraag stabiel blijft.

India wordt echter snel het zwaartepunt in dit verhaal. Metals Focus meldt dat India nu goed is voor bijna 80% van de wereldwijde vraag naar zilverstaven en -munten, waardoor het 's werelds op één na grootste markt voor fysieke investeringen is, na de VS. In de afgelopen vijf jaar hebben Indiase huishoudens - vooral op het platteland - 29.000 ton zilver verzameld in de vorm van juwelen en 4.000 ton in de vorm van munten. Een nieuwe regel van de Reserve Bank of India kan deze voetafdruk verder vergroten: vanaf april 2026 mogen huishoudens zilver verpanden als onderpand voor krediet, waardoor zilver dezelfde financiële voetafdruk krijgt als goud. De anticipatie op deze verandering kan het gedrag nu al beïnvloeden. India importeerde in oktober voor 2,72 miljard dollar aan zilver, vergeleken met slechts 430 miljoen dollar een jaar eerder. Deze vloedgolf onttrok liquiditeit aan de over-the-counter markt in Londen en stuwde de leasetarieven naar recordhoogtes - een van de belangrijkste factoren die zilver boven de 50 dollar stuwden en het eind november in de buurt van de 59 dollar hielden.

Veteranen uit de industrie beschrijven de stemming als ongekend. Op de recente LBMA conferentie zei Phil Baker, voormalig CEO van Hecla Mining, dat marktdeelnemers een niveau van stress ervaren dat hij nog nooit in zijn carrière had meegemaakt. Grote hoeveelheden zilver zijn over de continenten gevlogen om aan de dringende vraag te voldoen, terwijl de voorraden niet langer tot een eerder aanvaardbaar dieptepunt mogen dalen. Baker ziet India als de belangrijkste motor van de wereldwijde vraag en merkt op dat zijn import in oktober - bijna 60 miljoen ounce, tegenover 15 miljoen een jaar eerder - een "onverzadigbare" honger weerspiegelt ondanks recordhoge prijzen in roepies. Hij wijst er ook op dat industriële consumenten, die goed zijn voor ongeveer 55% van het wereldwijde zilververbruik, afstappen van just-in-time voorraadpraktijken. CME-kennisgevingen van december tonen 8.800 contracten - ongeveer 44 miljoen ounce - voor levering, waarbij een toenemend deel wordt toegewezen aan eindgebruikers die metaal veiligstellen in afwachting van mogelijke onderbrekingen in het aanbod.

Tegelijkertijd blijft de aanbodachtergrond verslechteren. De wereldwijde zilvermarkt heeft al vijf jaar op rij een tekort. Verwacht wordt dat het tekort in 2025 zal oplopen tot 100-200 miljoen ounces, wat eerdere tekorten, die nog groter waren, nog verergert. Baker stelt dat de mijnbouw het gat niet kan dichten: de vergunningscyclus voor nieuwe projecten duurt nu 10-20 jaar en zelfs uitbreidingen van bestaande locaties kunnen 5-10 jaar duren. De wereldwijde mijnproductie piekte in 2016 op 900 miljoen ounces en Baker denkt dat de productie nog minstens tien jaar onder dat niveau zal blijven. Recycling, jaarlijks goed voor 150-200 miljoen ounce, kan niet zinvol uitbreiden vanwege de beperkte infrastructuur. Als gevolg daarvan is het enige flexibele aanbod het metaal dat al in handen is van beleggers, instellingen en fondsen - een pool die steeds moeilijker te mobiliseren is.

Een generatieverschuiving onder westerse investeerders versterkt de onbalans. Amerikaanse kopers hebben de afgelopen 15 jaar ruwweg 1,5 miljard ounce zilver in baren en munten verzameld, waarvan een groot deel is opgeslagen in depots of op pensioenrekeningen. Baker merkt op dat dit metaal zelden terugkeert naar de markt, zelfs na overdrachten van generaties, waardoor zilver een strategisch activum voor de lange termijn wordt in plaats van een handelsinstrument. Deze dynamiek weerspiegelt de macrokrachten die de stijging van goud aandrijven - fiscale instabiliteit, geopolitieke risico's, onzekerheid rond tarieven en beleidsrichting - en suggereert dat zilver gewoon aan het "inlopen" is.

Wat er aan het ontstaan is, is een markt die niet wordt bepaald door speculatieve positionering maar door onderliggende schaarste. Terwijl industriële gebruikers zich aanpassen aan hogere prijzen, India de wereldwijde vraag herdefinieert, westerse voorraden opgesloten blijven en mijnen worstelen om te reageren, blijft het machtsevenwicht verschuiven in de richting van fysieke bezitters. Zelfs na de stijging van december geloven Baker en Chambers dat de echte beweging nog voor ons ligt. Zoals Chambers het verwoordde: "Dit is niet het einde. Dit is het begin."